Amnesty: willekeurige detenties in Venezuela moeten stoppen
In dit artikel:
Amnesty International eist de onmiddellijke vrijlating van alle mensen die in Venezuela om politieke redenen willekeurig vastzitten. De oproep volgt op de vrijlating op 8 januari 2026 van een beperkt aantal gevangenen, onder wie mensenrechtenverdediger Rocío San Miguel, enkele Spaanse burgers en oppositieleden. Volgens lokale ngo’s zitten nog zo’n duizend mensen gevangen wegens hun politieke overtuiging.
Ana Piquer, directeur Noord- en Zuid-Amerika bij Amnesty, noemt de individuele vrijlatingen een opluchting voor betrokkenen en hun families, maar benadrukt dat ze onvoldoende zijn zolang honderden anderen vastblijven. Amnesty noemt expliciet activisten en verdedigers zoals Kennedy Tejeda, Javier Tarazona, Eduardo Torres en Carlos Julio Rojas die volgens de organisatie nog steeds detentie ondergaan.
De organisatie waarschuwt dat vrijgelaten personen vaak worden geconfronteerd met lopende strafzaken, reisverboden of meldplichten bij de rechter, maatregelen die volgens Amnesty willekeurig en discriminerend zijn en blijvende angst veroorzaken. Daarom pleit zij voor onvoorwaardelijke vrijlatingen en het definitief stopzetten van alle strafrechtelijke procedures tegen deze personen.
Amnesty signaleert dat het repressieve beleid door de Venezolaanse autoriteiten onverminderd doorgaat. Begin januari werd via een presidentieel decreet een staat van ‘externe onrust’ ingesteld, waarmee autoriteiten werden opgeroepen verdachten van steun aan een vermeende gewapende aanval van de Verenigde Staten op te sporen en aan te houden. In de dagen voor de recente vrijlatingen waren er meldingen van nieuwe willekeurige arrestaties, onder meer van veertien journalisten die later weer werden vrijgelaten.
De mensenrechtenorganisatie beschouwt de systematische toepassing van politiek gemotiveerde detenties als onderdeel van een staatspolitiek om oppositie de mond te snoeren en kwalificeert die praktijken als mogelijke misdrijven tegen de menselijkheid. Zulke zaken liggen bij het Internationaal Strafhof en worden ook door nationale rechtbanken met universele rechtsmacht onderzocht. Amnesty wijst bovendien op de humanitaire dimensie: onder de gedetineerden bevinden zich mensen met urgente medische behoeften, zoals Emirlendris Benítez.
Amnesty roept de Venezolaanse autoriteiten op het repressieve instrumentarium te ontmantelen, alle willekeurige detenties te beëindigen en op hoog niveau onderzoek te doen naar individuele strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor de schendingen.