AOV Curaçao: waarom Fundashon Nos Grandinan nu naar artikel 38 van het Statuut grijpt
In dit artikel:
Fundashon Nos Grandinan heeft bij de regeringen binnen het Koninkrijk een verzoek ingediend op basis van artikel 38 van het Statuut om gezamenlijk regels te maken over de Algemene Ouderdomsverzekering (AOV) van Curaçao. De stichting stelt dat de AOV, ondanks recente verhogingen, structureel onder het sociaal minimum ligt, waardoor veel ouderen afhankelijk blijven van aanvullende steun en het systeem zelf tekortschiet.
Het verzoek verplaatst de discussie van louter financiële bijstellingen naar grondwettelijke en mensenrechtelijke terreinen. Fundashon wijst op internationale verplichtingen, met name artikel 23 van het Europees Sociaal Handvest over sociale bescherming van ouderen. Hoewel Curaçao dat artikel niet afzonderlijk heeft geratificeerd, geldt het voor het Koninkrijk als geheel, waardoor Nederland indirect bij de kwestie betrokken raakt.
Artikel 38 wordt gepresenteerd als instrument voor dialoog en preventieve samenwerking binnen het Koninkrijk: een route om escalatie en juridische procedures te vermijden maar tegelijk om constitutionele verantwoordelijkheid te clarificeren. Fundashon benadrukt dat het verzoek bedoeld is om een formele procedure op gang te brengen waarin wordt vastgesteld of en hoe een onderlinge regeling tot stand kan komen en welke stappen daarvoor nodig zijn.
Belangrijk daarbij is dat Fundashon zich expliciet buiten het eerder gesloten Nationaal AOV-convenant plaatst. Dat convenant is volgens de stichting geen algemeen bindende wet, kwam tot stand zonder vertegenwoordiging van alle ouderenorganisaties en kan daarom de kernvraag niet wegnemen of het AOV-stelsel voldoet aan minimumnormen van sociale rechten. Bovendien waarschuwt Fundashon dat aanhoudende onderbescherming internationale toetsing kan uitlokken, waarbij het hele Koninkrijk ter verantwoording geroepen zou kunnen worden — een argument dat in het formele verzoek sterker naar voren komt dan in het publieke persbericht.
Het verzoek heeft een dubbele inzet: erkenning van het structurele karakter van het probleem en een procedurele vraag om duidelijkheid over toepassing van artikel 38. Of de regeringen van Curaçao en Nederland dit aanbod om samen een regeling te verkennen accepteren, zal bepalen of het dossier via politieke onderhandeling wordt opgelost of zich verder ontwikkelt richting juridische of internationale procedures.