Hoe het faillissement van Lovers tot stand kwam - en waarom het vonnis opvalt
In dit artikel:
WILLEMSTAD — Het faillissement van Lovers Industrial Corporation B.V. is geen eenvoudige leveranciersconflict maar het gevolg van een geëscaleerd familie- en aandeelhoudersgeschil dat via de rechter tot bedrijfsstilstand leidde. Belanghebbenden zijn Vanddis B.V. (grootaandeelhouder), Lovers Industrial USA, LLC (LIUSA, minderheidsaandeelhouder) en Lovers zelf; de aandeelhouders zijn familie van elkaar.
Op 11 december 2025 legde LIUSA een conservatoir beslag op activa van Lovers ter zekerheid van een Amerikaanse vordering van ruim 3 miljoen dollar rond merkrechten en royalty’s. Dat beslag had directe, verstikkende praktische gevolgen: banken maakten leningen opeisbaar, de ontvanger nam roerende zaken in beslag en veel activa waren al bezwaard met pand- of hypotheekrechten. De financiële ruimte verdween, leveranciers konden niet worden betaald, grondstoffen niet worden ingekocht, lonen dreigden uit te blijven en onderhoud en productie stokten.
Zowel Vanddis als Lovers concludeerden dat een spoedprocedure tot opheffing van het beslag vermoedelijk weinig kans had; de rechter zou de vordering van LIUSA niet summierlijk als ondeugdelijk afdoen. In eerste aanleg wees het Gerecht het faillissementsverzoek van Vanddis af omdat het gebruik van het faillissementsinstrument als misbruik van bevoegdheid werd gezien — bijvoorbeeld als middel om onderlinge aandeelhoudersruzies te beslechten of druk uit te oefenen.
Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie trok een andere conclusie in hoger beroep. Het Hof oordeelde dat de wettelijke faillissementsvereisten wel waren vervuld: Lovers was feitelijk gestopt met betalen en er bestond een vorderingsrecht. Daarnaast vond het Hof onvoldoende bewijs dat Vanddis misbruik had gemaakt van haar bevoegdheid. Het faillissementsverzoek werd daardoor niet aangemerkt als strategisch drukmiddel maar als reactie op reële, acute financiële nood veroorzaakt door het beslag.
Als gevolg van het vonnis werd Lovers failliet verklaard en werd Barbara Nagelmakers benoemd tot curator. De nadruk ligt nu op de afwikkeling en de mogelijkheid van een doorstart — iets waar Vanddis expliciet op heeft aangedrongen om waarde, werkgelegenheid en productiecapaciteit te behouden. Het vonnis illustreert hoe externe juridische stappen (zoals een buitenlands conservatoir beslag) in lokale contexten een kettingreactie kunnen veroorzaken en hoe de grens tussen aandeelhoudersstrijd en insolventierecht soms erg dun is.