Lessen uit het AOV- Dossier: routekaart voor 2026 en verder
In dit artikel:
Willemstad, 2025 — Volgens Stanley Bodok heeft het AOV-dossier dit jaar veel blootgelegd: niet alleen de technische vraag rond de wettelijke indexatie van de ouderdomsvoorziening (AOV), maar vooral problemen in de manier waarop politiek, bestuur en toezicht ermee zijn omgegaan. Formeel gaat het om een juridisch en financieel vraagstuk — of en hoe AOV-uitkeringen worden aangepast aan kostenstijgingen — maar in de praktijk is het dossier uitgegroeid tot een proefstuk voor het bestuurlijk vermogen van Curaçao.
De kernspanning ontstaat doordat de wet voortwerkt terwijl politieke besluitvorming over indexatie wordt uitgesteld. Daardoor botsen juridische verplichtingen met wat bestuurlijk en politiek haalbaar wordt geacht. Doordat keuzes worden opgeschoven, groeit onzekerheid en belanden conflicten steeds vaker bij de rechter. Bodok waarschuwt dat dit problematisch is: rechtbanken moeten rechtmatigheid toetsen, maar zijn niet bedoeld als vervanging van politieke beleidskeuzes.
In het publieke debat lag de nadruk vooral op rechtmatigheid — of de wet correct wordt toegepast — terwijl volgens Bodok de bredere beleidsafwegingen te weinig aandacht kregen. Thema’s als houdbaarheid van het stelsel, gevolgen voor andere sociale uitgaven en de impact op toekomstige generaties behoorden in het politieke en maatschappelijke debat thuis. Zonder die open afwegingen verliest het publiek begrip en vertrouwen, ook als beslissingen juridisch houdbaar zijn.
Bodok wijst ook op de verantwoordelijkheid van de Staten: volksvertegenwoordigers zouden tijdiger richting moeten geven, juist bij politiek gevoelige kwesties die de bestaanszekerheid raken. Voor toezicht pleit hij voor een rol die niet alleen achteraf controleert, maar bijdraagt aan transparantie en een geïnformeerd publiek debat.
Het AOV-dossier ziet Bodok als een gemiste kans maar tegelijk als een leermoment: het kan een toetssteen worden voor hoe Curaçao in de komende jaren omgaat met complexe maatschappelijke keuzes. De uitkomst — of problemen vroeg worden besproken en helder politiek gedragen, of blijven doorschuiven tot rechters moeten ingrijpen — zal mede bepalen hoeveel vertrouwen burgers nog hebben in het openbaar bestuur.